Śmieci przybywa w rowach przydrożnych

Odkąd na drodze Siemiatycze – Boratyniec Lacki pojawił się asfalt, zrobiła się z niej dość modna dla mieszkańców Siemiatycz i okolic trasa rekreacyjna. W momencie, w którym aura zaczyna dopisywać, w okolicach maja, pojawia się na niej wielu rowerzystów, ale również biegających, chodzących z kijkami czy zwyczajnie spacerujących. Jedni zawracają jeszcze przed Boratyńcem, inni jadą do Grabarki albo jeszcze dalej.

Niestety, proporcjonalnie do wzrostu natężenia ruchu na tej drodze, wzrósł również stopień zaśmiecenia przydrożnych rowów. Wcześniej śmieci również się tam pojawiały, wszak Polacy mają z tym problem nie od dziś, ale były to jakieś pojedyncze i sporadycznie pojawiające się odpady. Teraz skala problemu jest nieporównywalnie większa. Jadąc w stronę Boratyńca, w rowie po prawej stronie jest kilka takich miejsc, w których jakiś cywilizowany Polak postanowił zostawić śmieci, bo do kosza było mu za daleko. I nie są to drobne odpadki – to regularne śmieci bytowe, z gospodarstw domowych, opakowania po produktach spożywczych wszelkiej maści, butelki plastikowe, szklane, pampersy itp. Niektóre z nich może były nawet świadomie posegregowane, bo można znaleźć oddzielną reklamówkę ze szkłem, oddzielną z butelkami pet. Dlaczego jesteśmy tak irracjonalni? Czy tej reklamówki ze szkłem nie można było wyrzucić kilometr dalej? Wszak na wyjeździe z Siemiatycz, na końcu ul. Wysokiej stoją kontenery na szkło i opakowania typu pet.

Jeszcze ciekawiej jest w drodze powrotnej, w kierunku miasta. Np. tuż przed nowym blokiem na ul. Wysokiej, tuż przed znakiem „Siemiatycze witają”, na którym chwalimy się zabytkami i zalewem, w przydrożnym rowie zalega, niestety, chyba powiększająca się z tygodnia na tydzień, sterta śmieci. Tu też leżą różności. Łącznie z jakimiś szmatami czy popiołem.

Skąd tyle bezmyślności? Czy wieki rozwoju cywilizacji naprawdę osiągnęły tylko tyle, że znów zmierzamy w stronę lasu?

Ewa Magdalena Iwaniak, Kurier Podlaski – Głos Siemiatycz fot. emi