W Drohiczynie, niedaleko skrzyżowania ul. Olimpijskiej z ul. Jaćwieży, z kilkumetrowej skarpy osunęła się ziemia, odsłaniając ludzkie szczątki.
10 marca na miejscu byli policjanci, prokurator, sekretarz gminy i pracownik Wojewódzkiego Urzędu Ochrony Zabytków w Białymstoku. Kości zabezpieczono.
Poniżej informacje z Prokuratury Rejonowej w Siemiatyczach i z Podlaskiego Wojewódzkiego Urzędu Ochrony zabytków w Białymstoku.
"(...) Prokuratura Rejonowa w Siemiatyczach nadzoruje postępowanie PRDs.271.2020 w sprawie nieumyślnego spowodowania śmierci nieustalonej osoby, tj. o czyn z art. 155 kk. Dotychczas nie uzyskano opinii Zakładu Medycyny Sądowej Uniwersytetu Medycznego w Białymstoku odnośnie zabezpieczonych szczątków w dniu 10 marca 2020 w Drohiczynie. p.f. Prokurator Rejonowy Magdalena Anna Szepietowska".
"(...) informuję, że w trakcie oględzin (przeprowadzono w związki z zawiadomieniem telefonicznym) w dn. 11 marca 2020 r. – w których brał udział archeolog z PWUOZ, ustalono, że na łuku drogi wewnętrznej w Drohiczynie u podstawy skarpy znajduje się osuwisko o stromym zboczu, na jego powierzchni nie natrafiono podczas oględzin na żadne ślady kości ani przedmiotów.
Z informacji przekazanych od sekretarza gminy Drohiczyn wynika, że szczątki zostały ujawnione w wyniku naturalnego osunięcia się skarpy. Szczątki zostały zebrane i przekazane do wykonania ekspertyzy antropologicznej przez biegłego. Protokół z tych oględzin (odbytych w obecności sekretarza miasta Drohiczyn, Policji i Prokuratury) jest w posiadaniu Prokuratury Rejonowej w Siemiatyczach.
Wobec braku zabytków ruchomych, umożliwiających datowanie odkrytych szczątków, funkcja oraz datowanie odkrycia pozostaje do ustalenia. prof. dr hab. Małgorzata Dajnowicz, Podlaski Wojewódzki Konserwator Zabytków"

Drohiczyn był obiektem zainteresowań archeologicznych już w XIX wieku. Częściej niż gdzie indziej znajdowano tu ołowiane plomby, ceramikę i ludzkie szczątki. Pochodzący z Drohiczyna student Mieczysław Ambrożewicz latem 1864 r. znalazł w piaszczystym dnie Bugu około 60 kulek z ołowiu, o średnicy wahającej się od cala do pół cala, mających na sobie wypukłe znaki. U schyłku XIX w. przeprowadzono tutaj badania archeologiczne pod kierownictwem rosyjskiego badacza Mikołaja Awenariusa. Zgromadził on kolekcje ponad 1.000 przedmiotów. W początkach XX w. powierzchniowe badania prowadzili tutaj Zygmunt Gloger, Roman Jakimowicz i Zygmunt Szmit.
Pierwsze profesjonalne badania podjęte zostały w latach 50. XX w. Badania powierzchniowe i wykopaliskowe przeprowadzono w latach 1952 – 1957 pod kierownictwem Krystyny Musianowicz z Państwowego Muzeum Archeologicznego w Warszawie. Szczególnie interesujące było odkrycie w 1959 r. niemal całego wczesnośredniowiecznego budynku drewnianego, badania w rejonie cerkwi św. Mikołaja i odkrycie szkieletowego cmentarzyska wczesnośredniowiecznego przez Lecha Pawlatę. W latach 1984-1985 pracownicy Państwowego Muzeum Archeologicznego z Warszawy prowadzili badania na tzw. osadzie zachodniej. Szereg akcji badawczych prowadzili pracownicy Muzeum w Białymstoku.
Jacek S Wasilewski, fot JSW
Twoje zdanie jest ważne jednak nie może ranić innych osób lub grup.
Komentarze