Drastyczny wzrost czynszów w Spółdzielni Mieszkaniowej. Urząd Regulacji Energetyki nie pomoże

26 stycznia br. władze Spółdzielni Mieszkaniowej Lokatorsko-Własnościowej w Siemiatyczach, w osobach: prezes zarządu Piotr Wincenciak i członkowie zarządu: Diana Barbara Kapelko i Halina Gołębiewska, wystosowały petycję do Prezesa Urzędu Regulacji Energetyki w Warszawie.

Treść petycji i odpowiedź na nią dostaliśmy do wiadomości. Oba pisma publikujemy poniżej:

     "Zarząd Spółdzielni Mieszkaniowej Lokatorsko-Własnościowej w Siemiatyczach działając w interesie publicznym członków Spółdzielni i innych mieszkańców zasobów, na podstawie art. 2 i 4 ustawy z dnia 11 lipca 2014 r. (Dz. U. z 2018 r., poz. 870 ze zm.) wnosi o ponowne przeanalizowanie procesu weryfikacji taryf stawek i opłat, a w konsekwencji zmianę treści decyzji Wschodniego Oddziału Terenowego Urzędu Regulacji Energetyki z siedzibą w Lublinie nr OLB.4210.14.2022.MSz2 z dnia 01 września 2022 r, zatwierdzającej zmianę taryf stawek i opłat Przedsiębiorstwu Komunalnemu w Siemiatyczach, wchodzącą w życie z dniem opublikowaną w Biuletynie Branżowym URE (tj. 1.09.2022 r.) oraz o podjęcie działań mających na celu zapobieżenia kolejnym zbyt wysokim podwyżkom cen energii cieplnej bądź ich zminimalizowanie.

     Prezes URE w oparciu o art. 23 ust. 1 ustawy Prawo Energetyczne powinien zapewnić ochronę interesów odbiorców przed nieuzasadnionym poziomem cen i opłat, a także zapewnić pogodzenie interesów producentów, dystrybutorów i odbiorców energii cieplnej po dogłębnej kontroli, analizie i weryfikacji poszczególnych kosztów, a także ustalenie maksymalnego udziału opłat stałych w łącznych opłatach za świadczenie usług przesyłania lub dystrybucji dla poszczególnych grup odbiorców. Weryfikacja taka musi polegać między innymi na wnikliwej analizie oraz dogłębnej kontroli wszystkich kosztów składowych przedsiębiorstwa w celu ochrony interesów odbiorców końcowych przed nieuzasadnionym wzrostem cen energii.

     W naszej ocenie doszło do zachwiania i zmniejszenia ochrony interesów odbiorców kosztem ochrony interesów producentów i dystrybutorów ciepła, szczególnie że mamy do czynienia z sytuacją faktycznego monopolu i całkowitym brakiem alternatyw dla odbiorców ciepła w budynkach wielorodzinnych w mieście Siemiatycze.

     Ciepło do budynków administrowanych przez Spółdzielnię Mieszkaniową Lokatorsko-Własnościową w Siemiatyczach dostarcza Przedsiębiorstwo Komunalne Sp. z o.o. w Siemiatyczach, którego udziałowcem w 100% jest Miasto Siemiatycze. Przedsiębiorstwo Komunalne w naszym mieście ma status monopolisty. Nie wyrażamy zgody, aby całość ryzyka prowadzenia działalności gospodarczej przez przedsiębiorstwo została przerzucona na odbiorców końcowych, czyli mieszkańców siemiatyckich bloków, stanowiących ok. 50 % wszystkich osób zamieszkałych w mieście Siemiatycze.

     Jako że Przedsiębiorstwo Komunalne Sp. z o.o. jest monopolistą nie mamy możliwości pozyskiwania energii cieplnej od innych dostawców. Przez co nie możemy negocjować cen. Nie może być tak, że zatwierdzona taryfa uwzględnia zysk przedsiębiorstwa, dba o jego pozycję na rynku kosztem odbiorcy końcowego, którymi są mieszkańcy bloków wielorodzinnych.

    Aby zobrazować skalę podwyżek przedstawiamy poniżej jak kształtowały się ceny za ciepło od dnia 01.02.2021 r., decyzja Prezesa URE z dnia 29 grudnia 2020 r. Nr OLB.4210.7.2020.Msz:

- dla grupy odbiorców A2.1, A.2.2 (kotłownia gazowa) - 39,19 zł/1 GJ netto

- dla grupy odbiorców A3.1, A.3.2 (kotłownia węglowa) - 39,55 zł/1 GJ netto

Od dnia 4 lutego 2022 roku decyzją nr OLB.4210.47.2021. AGo weszły w życie następujące stawki za ciepło:

- dla grupy odbiorców A2.1, A2.2 (kotłownia gazowa) - 133,11 zł/1GJ netto

- dla grupy odbiorców A3.1, A3.2 (kotłownia węglowa) - 55,97 zł/1GJ netto

Od dnia 1 października 2022 roku decyzja OLB.4210. 14.2022.MSz2 weszły w życie następujące stawki za ciepło:

- dla grupy odbiorców A2.1, A2.2 (kotłownia gazowa) - 270,21 zł/1GJ netto

- dla grupy odbiorców A3.1, A3.2 ( kotłownia węglowa) - 133,07 zł/1GJ netto

     Dla odbiorców końcowych oznacza to wzrost kosztów centralnego ogrzewania wynoszący co najmniej 690% na ogrzewaniu gazowym w stosunku do roku 2021, natomiast na ogrzewaniu węglowym 340% w stosunku do roku 2021.

    Można wręcz stwierdzić, że cena ciepła wytwarzanego drastycznie wzrosła. W związku z tym Zarząd Spółdzielni był zmuszony podnieść zaliczki na poczet centralnego ogrzewania.

    Dla porównania wysokość czynszu w mieszkaniu ok. 58 m.kw, gdzie kotłownia jest opalana gazem przed podwyżkami wynosił 850 zł, a po podwyżce 1200 zł miesięcznie. Jak widać jest to wzrost o ok. 42%. Natomiast w mieszkaniu opalanym węglem czynsz wynosił 820 zł, a po podwyżce jest 878 zł miesięcznie. Opłaty dla Przedsiębiorstwa Komunalne-go stanowią najwyższy składnik opłat czynszowych, na które Zarząd nie ma wpływu. W skład czynszu wchodzi między innymi zaliczka na centralne ogrzewanie i podgrzanie wody. Spółdzielnia Mieszkaniowa nie jest stroną w postępowaniu administracyjnym Urzędu Regulacji Energetyki dotyczącym zmiany cen taryf dla ciepła. Są to koszty całkowicie niezależne od spółdzielni.

    Pragniemy podkreślić, iż wszystkie oszczędności w zużyciu energii cieplnej uzyskane w wyniku termomodernizacji budynków, wymiany stolarki okiennej i drzwiowej pochłonięte zostały w całości przez podwyżki cen wprowadzone przez lokalnego dostawcę. Tak wysokiego wzrostu cen nie usprawiedliwia wysoki stopień inflacji, najniższe wynagrodzenie czy też ceny surowców.

    Wszystkie wyżej przytoczone fakty wskazują jak dużym uderzeniem w budżety rodzin są zatwierdzone przez Prezesa URE taryfy dla ciepła. W zasobach naszej Spółdzielni zamieszkuje przeważająca część emerytów, rencistów, osób o niskich dochodach. Często w rozmowach z nimi słyszymy, że mają problem z dokonywaniem bieżących opłat za mieszkanie, jak i w zaspokajaniu podstawowych potrzeb życiowych. Obecna sytuacja dramatycznie obniża jakość życia mieszkańców spółdzielni z uwagi na płacenie dwukrotnie wyższych rachunków za mieszkanie.

    Chcielibyśmy zwrócić tak-że uwagę, że dodatek węglowy w wysokości 3 tysięcy złotych na gospodarstwo domowe nie dotyczył mieszkańców Spółdzielni Mieszkaniowej w Siemiatyczach. Warto nadmienić, że władze   spółki jak i Miasto Siemiatycze nie mają pomysłu na rozwiązanie problemu wysokich kosztów ogrzewania.

Pragniemy również wskazać, iż zgodnie z ustawą z dnia 15 września 2022 r. o szczególnych rozwiązaniach w zakresie niektórych źródeł ciepła w związku z sytuacją na rynku paliw, w okresie od 1 października 2022 roku do dnia 30 kwietnia 2023 roku stosowana jest rekompensata dla ciepła. Obecnie cena wytwarzania ciepła zgodnie z ustawą kształtuje się następująco:

- 150,95 zł/1GJ netto - ciepło wytwarzane w źródłach opalanych gazem

- 103,82 zł/1GJ netto - ciepło wytwarzane w innych źródłach ciepła

plus opłata za przesył w wysokości:

- 21,76 zł/1GJ netto dla odbiorców z grupy A2.1.,

- 30,19 zł/1GJ netto dla odbiorców z grupy A2.2.,

- 14,34 zł /1GJ netto dla odbiorców z grupy A3.1.,

- 21,09 zł/1GJ netto dla odbiorców z grupy A3.2.

     Powyższe ceny są stosowane wyłącznie do 30 kwietnia 2023 roku. Od maja 2023 roku zaczną obowiązywać stawki za ciepło dla kotłowni gazowych w kwocie - 270,11 zł/1GJ netto, zaś dla kotłowni węglowych w kwocie 133,07 zł/1GJ netto. Ponadto od dnia 1 stycznia 2023 roku obowiązuje podatek VAT w wysokości 23%, który spowodował wzrost kosztów dla mieszkańców o 18%. Zarząd po raz kolejny zmuszony jest znowu podnieść zaliczki na pokrycie kosztów centralnego ogrzewania i podgrzania wody, które i tak są zbyt wysokie. Spółdzielnia Mieszkaniowa w Siemiatyczach jest skazana na jednego dostawcę ciepła tj. Przedsiębiorstwo Komunalne i nie ma technicznych i finansowych możliwości pozyskania czy też wytworzenia ciepła z innych źródeł. Jesteśmy bezsilni co do podwyżek, ale nie możemy i nie będziemy stać bezczynnie, dlatego zwracamy się z tą petycją. Opłaty są coraz wyższe, a monopoliści w Polsce wcale nie liczą się z odbiorcami końcowymi, jakimi są mieszkańcy naszej spółdzielni.

    Niniejszym wystąpieniem zgłaszamy również poważną i uzasadnioną obawę, że w niedalekiej przyszłości staniemy pod groźbą odcięcia dostaw ciepła dla mieszkańców, albowiem opłaty ponoszone przez nich za dostarczone ciepło z lokalnej sieci ciepłowniczej, nie pokrywają kosztów jego produkcji, zaś dalsze podwyżki w tym zakresie nie znajdują zrozumienia społecznego i doprowadzą do "bankructwa" wiele gospodarstw domowych oraz niewypłacalności podmiotów zarządzających budynkami mieszkalnymi.

    Mając na uwadze wyżej wymienione argumenty wnosimy jak na wstępie niniejszego pisma i oczekujemy zdecydowanych i szybkich działań z Pana strony jako Prezesa Urzędu Regulacji Energetyki na rzecz członków i mieszkańców naszej Spółdzielni (...)."

     Urząd Regulacji energetyki odpowiada

     6 marca do SMLW wpłynęła odpowiedź z Urzędu Regulacji Energetyki, z Departamentu Komunikacji Społecznej:

"Szanowny Panie Prezesie, odpowiadając na petycję (...) poniżej przedstawiam stanowisko w tej sprawie.

Na wstępie pragnę wskazać, że zgodnie z treścią art. 7 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, organy władzy publicznej (w tym Prezes Urzędu Regulacji Energetyki) działają na podstawie i w granicach prawa. Zatem każde działanie mające na celu zmianę lub uchylenie decyzji zatwierdzającej taryfę dla ciepła może nastąpić jedynie w przypadku zaistnienia określonych przesłanek wzruszenia decyzji ostatecznej. Należy przy tym zwrócić uwagę, że decyzja w sprawie zatwierdzenia taryfy dla ciepła mieści się w kategoriach decyzji administracyjnych wskazanych w art. 155 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeksu postępowania administracyjnego", ponieważ na jej podstawie przedsiębiorstwo energetyczne uzyskuje uprawnienie do stosowania cen i stawek opłat zawartych w zatwierdzanej taryfie. Z treści powyższego przepisu wynika bowiem, że decyzja ostateczna, na mocy której strona nabyła prawo, może być w każdym czasie za zgodą strony uchylona lub zmieniona przez organ administracji publicznej, który ją wydał, jeżeli przepisy szczególne nie sprzeciwiają się uchyleniu lub zmianie takiej decyzji i przemawia za tym interes społeczny lub słuszny interes strony.

W związku z powyższym, ewentualna zmiana lub uchylenie decyzji w sprawie zatwierdzenia taryfy wymaga przeprowadzenia stosownego postępowania administracyjnego z udziałem przedsiębiorstwa, na którego wniosek zatwierdzona została taryfa, przy zachowaniu przysługujących mu uprawnień (zmiana decyzji taryfowej za zgodą przedsiębiorstwa, które jest stroną postępowania).

Podkreślenia przy tym wymaga, że - jak wynika z orzecznictwa sądów administracyjnych - postępowanie w sprawie uchylenia lub zmiany decyzji ostatecznych jest postępowaniem o charakterze nadzwyczajnym, zawsze związanym z istnieniem przesłanek wskazanych w przepisach Kpa zezwalających na ich zastosowanie. Dodatkowo, odnosząc się do przedmiotu petycji, należy zwrócić uwagę na przepis art. 47 ust. 1 ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. - Prawo energetyczne stanowiący, że przedsiębiorstwa energetyczne posiadające koncesje ustalają taryfy dla paliw gazowych i energii, które podlegają zatwierdzeniu przez Prezesa URE, oraz proponują okres ich obowiązywania. Taryfy oraz ich zmiany są przedkładane Prezesowi URE z własnej inicjatywy przedsiębiorstw nie później niż w terminie dwóch miesięcy przed upływem okresu obowiązywania taryfy poprzedniej lub na żądanie Prezesa URE. Natomiast stosownie do przepisu art. 47 ust. 2 ustawy - Prawo energetyczne, Prezes URE zatwierdza taryfę bądź odmawia jej zatwierdzenia w przypadku stwierdzenia niezgodności taryfy z zasadami i przepisami, o których mowa w art. 44-46 ustawy.

W powyższym aspekcie należy wskazać, że zgodnie z art. 45 ust. 1 ustawy - Prawo energetyczne, przedsiębiorstwa energetyczne ustalają taryfy dla paliw gazowych lub energii stosownie do zakresu wykonywania działalności gospodarczej, w sposób zapewniający m.in. pokrycie kosztów uzasadnionych działalności gospodarczej przedsiębiorstw energetycznych w za-kresie wytwarzania, przetwarzania, przesyłania i dystrybucji lub obrotu paliwami gazowymi lub energią, wraz z uzasadnionym zwrotem z kapitału zaangażowanego w tę działalność oraz uwzględniający ochronę interesów odbiorców przed nieuzasadnionym poziomem cen i stawek opłat. Po-nadto, zgodnie z dyspozycją § 28 ust. 1 rozporządzenia Ministra Klimatu z dnia 7 kwietnia 2020 r. w sprawie szczegółowych zasad kształtowania i kalkulacji taryf oraz rozliczeń z tytułu zaopatrzenia w ciepło: W przypadku istotnej zmiany warunków lub zakresu wykonywania działalności gospodarczej przez przedsiębiorstwo energetyczne, w odniesieniu do działalności w zakresie wytwarzania ciepła w źródłach innych niż określone w § 13 ust 1 lub działalności w zakresie przesyłania i dystrybucji ciepła, może nastąpić zmiana taryfy wprowadzonej do stosowania. Zmiana ta następuje w trybie określonym w art. 47 ustawy lub przez zawarcie umów z odbiorcami, po dokonaniu analizy i oceny skutków ekonomicznych tej zmiany. Jednocześnie, zgodnie z § 28 ust. la rozporządzenia taryfowego: Zmiana wprowadzonej do stosowania taryfy dla ciepła, dla której ceny i stawki opłat ustala się na podstawie § 11 i § 12, może nastąpić w przypadku istotnej zmiany cen zakupu uprawnień do emisji dwutlenku węgla lub zmiany cen paliw, przy czym analizy i oceny skutków ekonomicznych tych zmian dokonuje się wyłącznie w zakresie zmiany cen zakupu uprawnień do emisji lub zmiany cen paliw. Zmiana następuje w trybie określonym wart. 47 ustawy.

W ramach postępowania administracyjnego dotyczące-go zatwierdzenia zmiany taryfy dla ciepła ustalonej przez Przedsiębiorstwo Komunalne Sp. z o.o. z siedzibą w Siemiatyczach (dalej: "Przedsiębiorstwo"), stosownie do przepisów rozporządzenia taryfowego, Prezes URE dokonał analizy i weryfikacji kosztów uzasadnionych stanowiących podstawę do jej kalkulacji przez przedsiębiorstwo oraz oceny skutków ekonomicznych tej zmiany.

Należy przy tym podkreślić, że jedną z naczelnych zasad regulacji, stosownie do przepisu art. 1 ust. 2 ustawy - Prawo energetyczne, jest zasada równoważenia interesów przedsiębiorstw energetycznych i odbiorców paliw i energii. W tym aspekcie o nieuzasadnionym poziomie cen i stawek opłat może być mowa jedynie w przypadku, gdy są one skalkulowane przez przedsiębiorstwo energetyczne w sposób niezgodny z dyrektywami wskazanymi w art. 45 ustawy - Prawo energetyczne, co z kolei stanowi podstawę do odmowy zatwierdzenia przez Prezesa URE taryfy dla ciepła, jak i jej zmiany.

W toku postępowania administracyjnego w sprawie zatwierdzenia taryfy dla ciepła, Przedsiębiorstwo dokonało weryfikacji swoich założeń co do kształtu tej taryfy (kosztów będących podstawą jej skalkulowania) m.in. uwzględniając potrzebę ochrony interesów odbiorców ciepła na terenie miasta Siemiatycze. Analiza przedstawianych przez Przedsiębiorstwo informacji i dowodów potwierdzających zasadność kosztów ponoszonych przez to przedsiębiorstwo, w związku z wykonywaniem działalności gospodarczej polegającej na wytwarzaniu ciepła oraz przesyłaniu i dystrybucji ciepła wskazuje, że wzrost stosowanych przez to przedsiębiorstwo cen i stawek opłat za ciepło koresponduje z "realiami rynkowymi". Należy bowiem podkreślić, że najistotniejszym czynnikiem mającym wpływ na poziom cen i stawek opłat zawartych w zatwierdzonej taryfie, miał znaczący wzrost kosztów związanych z koniecznością zakupu gazu ziemnego, który jest paliwem zasilającym kotłownie gazowe w grupie odbiorców ciepła A2.1 i A.2.2 oraz zakupu węgla kamiennego, który jest paliwem zasilającym kotłownię węglową w grupie odbiorców A3.1 i A.3.2. Koszty paliwa stanowią znaczny udział w kosztach prowadzenia działalności przez ciepłownicze przedsiębiorstwa wytwórcze (a w szczególności w kotłowniach, w których podstawowym paliwem jest gaz ziemny, gdzie udział ten jest przeważający), w tym również przez Przedsiębiorstwo. Koszty te zostały zaplanowane przez ten podmiot w sposób, który zapewnia ich pokrycie, ale także uwzględnia konieczność zapewnienia ochrony interesów odbiorców.

Jak już wspomniano, w trakcie postępowania administracyjnego dotyczącego zatwierdzenia ustalonej przez Przedsiębiorstwo taryfy dla ciepła, Prezes URE dokonał szczegółowej analizy planowanych kosztów stanowiących podstawę kalkulacji zawartych w niej cen i stawek opłat.

Zatem, wzrost opłat za ciepło dostarczane mieszkańcom Siemiatycz, zasilanym z kotłowni gazowych i z kotłowni węglowej, wynika przede wszystkim ze wzrostu kosztów zakupu paliw zasilających ww. kotłownie, które Przedsiębiorstwo, jako podmiot wytwarzający ciepło z użyciem paliwa gazowego i węglowego, zobowiązane jest kupować.

Jednocześnie - jak wspomniano w petycji - mając na uwadze trudną sytuację na rynku ciepła, wynikającą m.in. ze wzrostu cen paliw, co ma bezpośredni wpływ na poziom kosztów uzasadnionych oraz zatwierdzanych przez regulatora cen ciepła, należy wskazać na regulacje prawne zawarte w ustawie z dnia 15 września 2022 r. o szczególnych rozwiązaniach w zakresie niektórych źródeł ciepła w związku z sytuacją na rynku paliwo.

Ustawa ta ma na celu m.in. zapewnienie wsparcia dla dużej grupy gospodarstw domowych, wspólnot mieszkaniowych, spółdzielni mieszkaniowych, podmiotów wrażliwych wymienionych w art. 4 ust. 1 pkt 4 ustawy, poprzez pokrycie części nakładów wynikających ze wzrostu kosztów ogrzewania. Ustawa nie określa górnej granicy procentowego wzrostu cen ciepła w danym okresie, a jedynie reguluje zasady i tryb ustalania przez wytwórcę ciepła określonego poziomu średnich cen wytwarzania ciepła dla odbiorców na potrzeby gospodarstw domowych i potrzeb użyteczności publicznej oraz ustalania limitu średniej ceny wytwarzania ciepła, od której może być przyznawana rekompensata oraz przyznawania, ustalania wysokości i wypłacania rekompensat dla przedsiębiorstw energetycznych.

Zgodnie z art. 3 ust. 3 ustawy, średnia cena wytwarzania ciepła z rekompensatą przyjmuje wartość:

1) 150,95 zł/Gj netto dla ciepła wytwarzanego w źródłach ciepła opalanych gazem ziemnym lub olejem opałowym,

2) 103,82 zł/Gj netto dla ciepła wytwarzanego w pozostałych źródłach ciepła.

Zastosowanie przepisów ustawy, po zaistnieniu przesłanek w niej określonych, służyć ma ochronie grupy odbiorców ciepła przed skutkami wzrostu stosowanych w tym zakresie cen. Zgodnie bowiem z art. 4 ust 1 pkt 1 i 2 ustawy, średnią cenę wytwarzania ciepła z rekompensatą ustała się dla gospodarstw domowych oraz wspólnot mieszkaniowych albo spółdzielni mieszkaniowych, które są uprawnione lub zobowiązane do zapewnienia ciepła w lokalach mieszkalnych na potrzeby zużycia przez gospodarstwa domowe albo w lokalach podmiotów, o których mowa w pkt 4, w zakresie, w jakim zużywają ciepło na potrzeby określone w tych przepisach.

Ponadto, 15 lutego 2023 r. weszła w życie ustawa z dnia 8 lutego 2023 r. o zmianie ustawy o szczególnych rozwiązaniach w zakresie niektórych źródeł ciepła w związku z sytuacją na rynku paliw oraz nie-których innych ustawy, która dotyczy wprowadzenia maksymalnej ceny dostawy ciepła przez przedsiębiorstwa energetyczne w odniesieniu do części odbiorców, którzy zużywają ciepło z przeznaczeniem na cele mieszkaniowe i użyteczności publicznej. Cena maksymalna to cena dostawy ciepła obliczona przez przedsiębiorstwo energetyczne dla danego systemu ciepłowniczego z uwzględnieniem cen i stawek opłat w każdej grupie taryfowej, powiększonych o 40 proc. w stosunku do tych cen i stawek opłat stosowanych na 30 września 2022 r.

Zgodnie z ustawą, mechanizm maksymalnej ceny dostawy ciepła ma być stosowany w okresie od 1 marca 2023 r. do 31 grudnia 2023 r. Zakłada on przyjęcie i wprowadzenie przez przedsiębiorstwo energetyczne do stosowania w rozliczeniach z odbiorcami, którzy zużywają ciepło z przeznaczeniem na cele mieszkaniowe i użyteczności publicznej, w każdej grupie taryfowej stosowanej taryfy dla ciepła ceny za zamówioną moc cieplną, ceny ciepła, ceny nośnika ciepła oraz stawki opłat stałych za usługi przesyłowe i stawki opłat zmiennych za usługi przesyłowe lub stawki opłaty miesięcznej za zamówioną moc cieplną i stawki opłaty za ciepło, nie wyższe niż opublikowane przez Prezesa URE.

Mając powyższe na uwadze, po dokonaniu oceny przedstawionego przez Przedsiębiorstwo wniosku o zatwierdzenie taryfy dla ciepła oraz zawartego w jego uzasadnieniu materiału analitycznego, a także na podstawie dokonanej w procesie taryfowania analizy m.in. wskaźników technicznych i finansowych, stosownie do przepisów ustawy - Prawo energetyczne oraz przepisów rozporządzenia taryfowego, Prezes URE uznał, że Przedsiębiorstwo skalkulowało taryfę dla ciepła zgodnie z obowiązującymi regulacjami oraz zatwierdził jej treść.

Jednocześnie informuję, że w związku ze spadkiem na przełomie lat 2022-2023 cen gazu na Towarowej Giełdzie Energi, Prezes URE, na podstawie art. 47 ust. 1 ustawy - Prawo energetyczne, 13 stycznia 2023 r. wezwał Przedsiębiorstwo do przedłożenia wniosku o zmianę taryfy dla ciepła. Na dzień sporządzania niniejszej odpowiedzi, postępowanie administracyjne w sprawie zatwierdzenia zmiany taryfy dla ciepła na podstawie wniosku złożonego przez Przedsiębiorstwo nie zostało zakończone.

W związku z powyższym, petycja została rozpatrzona negatywnie.

Dyrektor Departamentu Komunikacji Społecznej

Barbara Mroczek"