Pojawienie się zakonu templariuszy i pierwsze nadania im ziemi na obszarze Polski miały miejsce w XIII wieku na Dolnym Śląsku. Zaistniały z woli księcia śląskiego Henryka Brodatego, który w 1226 roku templariuszy sprowadzonych z prowincji niemieckiej ulokował w Oleśnicy Małej, położonej w pobliżu Oławy, oraz w niedalekiej Leśnicy. Templariusze ci pochodzili z głównej komandorii prowincji niemieckiej – Bambergu. Niektórzy badacze formułowali przypuszczenia, że mogli oni również przybyć z południa – z Czech, Moraw lub Słowacji. W Oleśnicy Małej w 1227 roku powstała pierwsza polska komandoria zakonu templariuszy i stąd później zarządzano polską częścią prowincji.
Najdalej na wschód wysuniętą placówką zakonu templariuszy, położoną daleko od jerozolimskiego centrum wspólnoty, a także znacznie oddaloną od jej francuskich siedzib, była leżąca przy wschodniej granicy księstwa mazowieckiego komandoria drohiczyńska, z siedzibą w Drohiczynie.
Nadbużański Drohiczyn powstał w okresie między VI a VIII wiekiem, jako wczesnośredniowieczna osada handlowa przy szlaku z Rusi na Jaćwież, prowadzącym wzdłuż rzeki Bug. Ten staroruski gród wzmiankowany był po raz pierwszy w 1142 roku, jako dziedzictwo księcia kijowskiego Wsiewołoda Olegowicza oddane przezeń (wraz z Brześciem) czernihowskim ks......
To jest tylko fragment tekstu - jeśli chcesz przeczytać całość i inne artykuły premium musisz wykupić dostęp.
Pozostało 95% tekstu do przeczytania.
Wykup dostępTwoje zdanie jest ważne jednak nie może ranić innych osób lub grup.
Komentarze