Gęsi championy - Tonkiele

Niedawna Wystawa Zwierząt Hodowlanych w Szepietowie przyniosła tytuł wicechampiona dla gęsi hodowanych przez Leszka Marciniaka z Tonkiel.


          Było to już kolejne - czwarte wyróżnienie dla gęsi tego hodowcy. Najważniejszym jest championat zdobyty w 2004 r. Oprócz tego w kolekcji pucharów i nagród znajdują się dwa wicechampionaty. Wszystkie wyróżnienia przyznano na wystawach w Szepietowie za hodowlę gęsi (określane symbolem W11xW11 pochodzące z Kołudy Wielkiej).

          Z Leszkiem Marciniakiem rozmawiamy o wicechampionacie i hodowli.
          - Ile gęsi trzeba wziąć na wystawę? Jak je wybrać?
          - Trzeba je wybrać samemu. W zasadzie wszystkie są dobre, ale te zabierane na wystawę muszą ładnie wyglądać, a więc mieć odpowiednie upierzenie i postawę.
          - Jak odróżnić dobrą gęś od gorszej? Czy to tylko kwestia wyglądu?
          - Raczej wyłącznie kwestia wyglądu. Praktycznie wszystkie gęsi hodowane w stadzie rodzicielskim wyglądają nienagannie.
          - Co bierze pod uwagę komisja przy ocenie?
          - Najważniejsze są trzy kryteria: ilość zniesionych jaj w jakimś okresie, zapłodnienie, a więc odsetek jej, z których mogą wylęgnąć się młode oraz wylęg, czyli procent jaj, z których wylęgły się młode.
          - Czy otrzymanie takiego wyróżnienia to tylko satysfakcja?
          - W zasadzie to chyba najwięcej jest satysfakcji, bo zostaje doceniona czyjaś praca. Poza tym, oprócz statuetki lub dyplomu od organizatorów, razem z żoną otrzymaliśmy puchar, list gratulacyjny i nagrodę rzeczową od starosty siemiatyckiego i burmistrza Drohiczyna. Tak jest po każdym championacie lub wicechampionacie. To w ramach promocji naszego regionu, jak również docenienia naszej pracy.
          - Czy hodowla gęsi jest trudna?
          - Najważniejsze są budynki. W nich musi panować odpowiednia temperatura, musi być dostęp do wody i pożywienia, muszą być magazyny na paszę. Poza tym ważne są cykliczne badania ptactwa.
          - Ile ma pan teraz gęsi?
          - Zaczynałem od około dwóch tysięcy sztuk. Dodam, że przejąłem gospodarstwo od rodziców. Teraz mam 600 sztuk.
          - Cel hodowli to sprzedaż na mięso?
          - Na mięso i pierze. Kupujemy młode gąski, trzeba je przez pewien okres odhodować, po czym sprzedajemy. Takich hodowanych na mięso nie mam w tej chwili, ale pewnie niedługo kupię, może nawet dwa tysiące sztuk. W tej chwili, te 600 sztuk, trzyma się na pierze i dla jaj. Pierze odbiera od nas firma z Krakowa, a jaja zakład wylęgu z Bielska Podlaskiego.
          - Czy jest kłopot ze zbyciem gęsi albo jaj?
          - Raczej nie ma.
          - Surowce i zaopatrzenie?
          - Pochodzą z własnego gospodarstwa i kupujemy - głównie pasze i mieszanki.
          - Mówi się, że gęsi są dosyć silnie związane ze swoim gospodarzem.
          - Trudno powiedzieć. Jeśli chodzi o mnie, to od czasu do czasu zdarzy się jakaś sztuka, która podejdzie "do ręki".
          - Dziękuję za rozmowę i gratuluję kolejnego wyróżnienia.

          Cezary Klimaszewski, Tygodnik Głos Siemiatycz, fot. CK